lorenzo-leeuwe

Bodybuilder Lorenzo verhuisde naar andere kant van de wereld om zijn droom na te jagen

XXL-atleet Lorenzo Leeuwe (26) verhuisde vijf jaar geleden van geboorteland Aruba naar Nederland om prijzen te pakken als bodybuilder. Vele overwinningen later is hij nog lang niet klaar. Lorenzo praat in zijn favoriete gym in Rotterdam over een horrorblessure, opofferingen, en zijn wens om ooit terug te keren naar Aruba.

“Ik maak eerst mijn training af. Daarna heb ik tijd”, zegt Lorenzo tegen onze verslaggever. Wie bij Muscle Factory in de Rotterdamse wijk Feijenoord binnenloopt, ziet een enorme sporthal met fanatieke sporters. Gespierde mannen in tanktops lopen rond met schijven waar een beginner alleen maar van durft te dromen.

bodybuildingbodybuilding

 

Lorenzo begint aan zijn training en neemt een scoop pre-workout. Als Lorenzo traint, traint hij ook echt. Geen tijd voor smalltalk. Na elk setje pakt hij nauwelijks rust en gutst het zweet van zijn lijf. Zijn borst, rug en triceps hebben het deze middag zwaar te verduren. De spiegel is zijn beste vriend en Lorenzo geniet zichtbaar van de pomp. Aders zo dik als tuinslangen lopen over zijn biceps. Eerst groeien, droogtrainen komt later.

Winst ondanks horrorblessure

Na een intensieve training is Lorenzo klaar. Hij veegt het zweet van zijn voorhoofd, neemt een slokje uit zijn bidon. Met trots vertelt hij over zijn carrière. “Met een gescheurde bovenbeenspier deed ik in 2017 mee aan de NK-bodybuilding in Rotterdam. Ik stond daar met veel pijn, maar ik won gewoon die wedstrijd”, vertelt Lorenzo nuchter op een houten bankje naast de sportschool. Ondertussen lepelt hij een bakje met aardbeienjam naar binnen.

Over de oorzaak van de blessure doet hij niet geheimzinnig. “Ik was twee weken voor de training redelijk zwaar aan het squatten, denk aan zo’n 180 kilo. Eerst voelde ik een pijntje in mijn bovenbeen, maar later in de avond nam de pijn toe. Ook ontstond op die plek een zwelling. Tja, zo zwaar trainen was op dat moment een foutje van mij denk ik.”

De winst in 2017 is typerend voor het doorzettingsvermogen van Lorenzo. Wie Lorenzo nu ziet, ziet een man met een indrukwekkend lijf. Hij komt van ver, want als jongetje van veertien begon hij uit onzekerheid met trainen. “Ik was mager en zwak. Op dat moment deed ik aan kickboksen, maar ik ging toen meer fitnessen. Dit voelde zo goed dat ik helemaal overstapte naar fitness en bodybuilding.”

bodybuilder-kledingbodybuilder-kleding

Heimwee

In zijn geboorteland Aruba deed hij vanaf zijn zeventiende mee aan verschillende wedstrijden. Met maximaal twee wedstrijden per jaar was de uitdaging ver te zoeken. Daarom liet hij zes jaar geleden zijn geliefde Aruba achter en vertrok naar Den Haag. “Ik heb ook wedstrijden gedraaid in Europa. Denk aan Spanje en Italië. De toegang tot Europa was een hele belangrijke factor voor mij om te verhuizen.” Ook begon hij in Nederland aan de studie Rechten, maar dit was wat later bleek niet zijn roeping.

Na twee jaar in Den Haag te hebben gewoond, verhuisde hij naar Rotterdam. Hij mist Aruba iedere dag. “Ik mis mijn familie. Mijn ouders en zus wonen in Aruba. Mijn oudere broer woonde hier tien jaar en gaat ook weer in Aruba wonen. Ik keer regelmatig terug. Dat compenseert het een beetje.”

dutch-bodybuildingdutch-bodybuilding

Opofferingen

Zijn problemen probeert Lorenzo zelf zoveel mogelijk alleen op te lossen. “Ik ben iemand die dingen voor zichzelf houdt. Mijn vriendin vertel ik over mijn problemen. Dit toon ik niet aan de buitenwereld.” Druk van familie ervaart hij niet. De druk zit hem vooral in het feit dat voor wedstrijden alles perfect moet zijn. “Dat is voor mijn vriendin soms lastig. We kunnen tijdens de voorbereiding niet uit eten. Ook moet ik mijn maaltijden altijd meenemen. Wel was haar vader bodybuilder en groeide ze op in die wereld. Ze snapt het wereldje dus wel.”

Hij vindt wel dat hij soms compleet over zijn eigen grenzen gaat. Naast de spierscheur die hij opliep, kampte hij met meerdere blessures. Hij wijst naar zijn enorme rechterschouder. “Dit even oplossen gaat niet lukken, want het heeft te maken met mijn kraakbeen. Artsen zeggen dat ik mijn levensstijl moet veranderen, minder zwaar moet trainen. Dat zijn dingen die mij momenteel best zwaar vallen.” 

Toch houdt hij deze levensstijl vol, want alleen het einddoel telt voor hem. “Ik gebruik daarom ook verschillende supplementen om goed te blijven presteren. Denk aan zink en magnesium, maar ook wei-eiwit. De eiwitshakes met hazelnoot en chocolade vind ik echt het allerlekkerst.” Daarnaast gebruikt hij nog creatine.

bodybuilder-manbodybuilder-man

Terug naar huis

Doelen heeft Lorenzo genoeg. Ooit wil hij een wedstrijd doen in Amerika. “In Europa heb ik alles al gehad.” Ook wil hij groeien met zijn coaching. “Atleten helpen bij het pakken van eerste plekken. Verder wil ik jongeren coachen die net een paar jaartjes bezig zijn met trainen."

Uiteindelijk gaat hij terug naar Aruba om iets op te bouwen. “Mijn eigen huis, mijn eigen bedrijf. Ik wil niet mijn hele leven in Nederland wonen. Wanneer ik ga? Dat kan ik nog niet zeggen man...”

Lorenzo lepelt het laatste beetje jam weg en rustig loopt hij naar zijn auto naast de gym. Afsluitend blikt hij nog terug op leermomenten. Wat hij door de jaren heen leerde? “Na die blessure in 2017 luister ik meer naar mijn lichaam. Als het te gevoelig wordt, train ik wat lichter.”


Dit interview is geschreven door Sander Kruitbos